صفحه نمایش:
بخش صفحه نمایش همیشه نقطه قوت و برگ برنده گوشیهای سامسونگ تو رقابت با بقیه برندها بوده و گلکسی A57 هم از این قاعده مستثنی نیست. سامسونگ برای این مدل از یه پنل ۶.۷ اینچی استفاده کرده که برای تماشای فیلم، وبگردی و بازی کردن ابعاد فوقالعادهای داره.
نوع پنل به کار رفته تو این گوشی با یه پسوند پلاس همراه شده و سامسونگ اسمش رو Super AMOLED+ گذاشته. شاید تو نگاه اول این فقط یه کلمه تبلیغاتی به نظر برسه، اما از لحاظ فنی قضیه فرق میکنه. سامسونگ تو این مدل از پنلهای منعطف OLED استفاده کرده که نسبت به پنلهای صلب نسلهای قبل ضخامت کمتری دارن. همچنین، چیدمان سابپیکسلها تو این نمایشگر بهینهتر شده که نتیجهش تولید متنهای شارپتر، خوانایی بهتر و بازتولید رنگهای بسیار دقیقتر هست.
طراحی:
بخش طراحی دقیقا همون جایی هست که گلکسی A57 بیشترین تغییرات و جذابترین سوپرایزها رو برای طرفدارها به همراه داشته. تو چند سال گذشته، گوشیهای میانرده سامسونگ معمولا یه مقدار قطور، زمخت و سنگین بودن (مثل گلکسی A54 یا A55)، اما امسال ورق برگشته و سامسونگ نشون داده که ظرافت فقط مختص سری S نیست.
سامسونگ برای این گوشی یه رژیم لاغری سفت و سخت گرفته! ضخامت دستگاه از ۷.۴ میلیمتر تو نسل قبل (A56) به عدد شگفتانگیز ۶.۹ میلیمتر رسیده. وقتی این گوشی رو تو دستتون میگیرید، این باریکی کاملا حس پرچمدار بودن رو بهتون منتقل میکنه. جالبه بدونید که A57 حتی از گوشیهای پرچمدار گرونقیمتی مثل سری Galaxy S26 هم باریکتر و سبکتر طراحی شده.
وزن دستگاه هم با یه مهندسی عالی حدود ۲۰ گرم نسبت به نسل قبلی کاهش پیدا کرده و به ۱۷۹ گرم رسیده. این کاهش وزن اون رو به سبکترین مدل تو لاین آپ سری A5X از زمان گلکسی A52 تا حالا تبدیل میکنه. این موضوع یه خبر فوقالعاده برای کساییه که ساعتها با گوشی کار میکنن، بازی میکنن یا تو شبکههای اجتماعی میچرخن، چون استفاده طولانیمدت از دستگاه اصلا باعث خستگی مچ دست نمیشه.
یکی دیگه از ارتقاهای خفن تو بخش طراحی، ارتقای گواهی مقاومت در برابر آب و گرد و غبار هست. سامسونگ A57 حالا به استاندارد IP68 مجهز شده (ارتقا نسبت به گواهی IP67 تو نسل قبلی)، به این معنی که میتونه تو عمق ۱.۵ متری آب تا ۳۰ دقیقه بدون هیچ مشکلی دووم بیاره که دقیقا همتراز با پرچمدارهای بازار محسوب میشه.
طراحی فریم کناری هم همچنان از زبان طراحی معروف و اختصاصی سالهای اخیر سامسونگ یعنی Key Island یا همون جزیره دکمهها پیروی میکنه. تو این طراحی، اون قسمت از فریم آلومینیومی سمت راست که دکمههای پاور و ولوم روش قرار گرفتن، یه مقدار برجستهتر از بقیه فریم هست. این کار نه تنها پیدا کردن دکمهها رو بدون نگاه کردن راحتتر میکنه، بلکه یه کاراکتر خاص و جذاب به ظاهر گوشی داده.
باتری:
با وجود اینکه گلکسی A57 نسبت به نسل قبل به شدت باریکتر (۶.۹ میلیمتر) و سبکتر شده، مهندسهای سامسونگ به شکل معجزهآسایی تونستن همون ظرفیت باتری حجیم ۵۰۰۰ میلیآمپرساعتی رو تو این بدنه نازکتر جا بدن که جای تحسین داره.
استفاده از تراشه جدیدتر اگزینوس ۱۶۸۰ با لیتوگرافی ۴ نانومتری باعث شده تا بهرهوری و مدیریت انرژی این باتری به طرز چشمگیری بالا بره. تو تستهای استاندارد، این گوشی تونسته رکورد بسیار عالی حدود ۱۴ ساعت روشن موندن پیاپی صفحه نمایش رو ثبت کنه.
تو دنیای واقعی، این یعنی برای یه کاربر پرمصرف که مدام در حال وبگردی، بازی کردن، عکاسی و استفاده از اینترنت دیتا (LTE/5G) هست، باتری گوشی با خیال راحت یک روز کامل رو دووم میاره. البته باز هم باید به این نکته اشاره کرد که به دلیل نبود تکنولوژی LTPO در نمایشگر، سرعت تخلیه باتری تو زمان استندبای یا کاربریهای کاملا ثابت، کمی سریعتر از پرچمدارهای گرونقیمت سری S هست.
پردازنده:
بخش پردازنده همیشه پاشنه آشیل یا حداقل بحثبرانگیزترین قسمت گوشیهای میانرده سامسونگ تو سالهای اخیر بوده. خیلی از کاربرها تو بازار ایران و جهان دلخوشی از پردازندههای اختصاصی سامسونگ یعنی اگزینوس ندارن و همیشه نگران داغ شدن بیش از حد یا افت عملکرد تو استفادههای سنگین هستن. اما روی کاغذ و در عمل، سامسونگ تمام تلاشش رو کرده تا تو گلکسی A57 این ذهنیت منفی رو پاک کنه.
قلب تپنده این گوشی تراشه ۴ نانومتری اگزینوس ۱۶۸۰ هست. معماری این پردازنده هشتهستهای شامل یک هسته قدرتمند و اصلی با فرکانس ۲.۹ گیگاهرتز (Cortex-720)، چهار هسته میانی با فرکانس ۲.۶ گیگاهرتز (Cortex-720) برای کارهای پردازشی متوسط، و سه هسته کممصرف با فرکانس ۱.۹۵ گیگاهرتز (Cortex-520) برای کارهای سبک و بکگراند میشه.
خرید:
رسیدیم به مهمترین و چالشبرانگیزترین بخش این مقاله: ارزش خرید! قیمتگذاری و جایگاه یه گوشی تو بازار ایران به خاطر شرایط عجیب اقتصادی، نرخ ارز، هزینههای گمرکی و رجیستری و محدودیت های واردات، معادلات کاملا متفاوتی نسبت به بازار جهانی داره.
قیمت پایه جهانی گلکسی A57 در زمان عرضه حدود ۵۵۰ دلار اعلام شده (برای نسخه پایه) که نشون از یه افزایش قیمت ۵۰ دلاری نسبت به قیمت ۵۰۰ دلاری زمان عرضه نسل قبلی یعنی A56 داره. سامسونگ دلیل این افزایش قیمت رو استفاده از متریال باکیفیتتر (گلس ویکتوس پلاس و شاسی فلزی)، سیستم خنککننده بهتر و رم پایهی ۸ گیگابایتی اعلام کرده.
اما تو بازار ایران چه خبره؟ در تاریخ اردیبهشت ۱۴۰۵، قیمتها به دلیل نوسانات شدید ارزی تو سطح بیسابقهای قرار دارن و بازار کاملا ملتهبه. بر اساس دادههای موجود از وضعیت بازار موبایل تو این تاریخ، گوشی گلکسی A56 (نسل قبل) که قبلا یه گوشی با قیمت منطقی بود، حالا با قیمتهای فضایی بین 80 میلیون تا 100 میلیون تومان خرید و فروش میشه (بسته به ظرفیت حافظه و انصاف فروشگاه!). با در نظر گرفتن این بازار حبابی و به شدت تورمی، وقتی گلکسی A57 با قیمت دلاری پایه بالاتر وارد بازار ایران بشه، قطعا تو ماههای اول عرضه، برچسب قیمتی فوقنجومی و حبابداری خواهد داشت.
تو رده قیمتی گوشیهای میانرده پریمیوم، رقابت فوقالعاده بیرحمانهست و A57 کار راحتی نداره:
- رقیب درونخانوادگی (گلکسی A56): برای کسایی که در حال حاضر صاحب گوشی گلکسی A56 یا حتی A55 هستن، خرید A57 اصلا منطقی نیست، چون تفاوتها اونقدر بنیادین نیستن که ارزش هزینه اضافی چند ده میلیونی رو داشته باشن.
- نمایندگان گردنکلفت شیائومی و پوکو: برندهای چینی تو این بازه قیمتی امکانات دیوانهواری ارائه میدن و رقبای خطرناکی هستن. مثلا گوشی Redmi Note 14 Pro Plus (نسخه ۵۱۲ گیگابایتی) با قیمت حدود ۷۲.۹ تا ۹۰ میلیون تومان و گوشی گیمینگ Poco X7 Pro (نسخه ۵۱۲ گیگابایتی) با قیمت حدود ۷۴ تا ۸۹ میلیون تومان تو بازار حضور دارن. این گوشیها شارژرهای فوقسریع ۱۲۰ واتی درون جعبه دارن، نمایشگرهاشون حاشیههای کمتری داره و تو بخش گیمینگ هم پردازندههای اسنپدراگون تو این رده معمولا خروجی پایدارتری نسبت به اگزینوس میدن.
- رقبای خاصپسند (پیکسل و ناتینگ): رقبای خاصتری مثل گوگل Pixel 10a (با قیمت پایه ۴۹۹ دلار) و Nothing Phone 4a Pro هم تو همین رده هستن که تو بخش کیفیت خروجی دوربین (مخصوصا معجزه نرمافزاری گوگل) و تجربه نرمافزاری کاملا خالص و بدون لگ، حرفهای زیادی برای گفتن دارن و رقیب مستقیم A57 محسوب میشن.
